wist je dat

Uilenleden schrijven ...

Nu we in lockdown zitten behoren officiële wandelingen al een tijdje tot het verleden.
Dus deze rubriek dreigt stilaan ook tot het verleden te behoren … dat dacht ik toch.
Maar Ranstuilen zijn niet klein te krijgen, wandelbloed kruipt immers waar het niet gaan kan. Dus zochten ze
alternatieven en gingen onder en rond hun eigen kerktoren op zoek naar natuur en mooie plekjes om te wandelen.
En als je facebook bekijkt val je van de ene verbazing in de andere … nog nooit verschenen hier zoveel mooie
natuurfoto’s van ooo zo dicht bij onze deur.
Dat bracht de redactie op een idee … waarom deze verwoede wandelaars niet eens extra uit hun tent lokken en
hen uitnodigen om kleine of grote wandelverhalen te schrijven in deze ongewone tijden … toch tijd zat …!?
Het bestuur (lees: onze voorzitter) deed er nog een schepje bovenop … alle coronawandelverhalen krijgen een
plaatsje in deze rubriek en de schrijvers ervan ontvangen een leuk gadget. Bovendien wordt onder alle
deelnemers ook nog één gelukkige uitgeloot die met een leuke prijs aan de haal mag gaan.
Deze verhalen smukken we op met eigen foto’s van de schrijver.


Lang heeft het niet geduurd voor iemand in de pen kroop. En er volgden er nog. Hieronder kan je de eerste
resultaten lezen.


Wandelen in onzen ‘eigen hof’ …


Beste vrienden Ranstuilen,


Onze voorzitter vroeg om iets van onze belevenissen tijdens deze moeilijke
periode op papier te zetten. Op de facebook van De Ranstuilen staan vele
mooi foto’s.
Na onze laatste georganiseerde wandeling op 12/03 in Diest moesten wij ons ook aanpassen aan de geldende regels. Wandelen mocht nog met 2 van het zelfde gezin.
Daar wij in Borgerhout wonen op de grens met Deurne was de keuze
gauw gemaakt, het Rivierenhof op 5min wandelen, het werd vanaf dan


ONZE hof.
Waarschijnlijk hebben we ondertussen op elk padje gewandeld, hier in, daar uit, rechts, links, alles is van ons.
Het zijn onze eendjes met kleintjes, onze reigers en zeker onze zwaan die mooi zat te broeden op 6 eieren ( vanaf begin april ) men had een speciaal hek geplaatst zodat je niet te dicht bij kon komen, verder onze
ganzen en meerkoeten ook met kleintjes.
Hoe meer wij er wandelen hoe meer we ontdekken, de schoonheid van de bomen die stilaan blaadjes kregen, de pracht van de bloesem, de vele kleuren van bloemen allerlei.
De natuur is zo mooi.




















Enkel zondags gingen wij verder op stap, alles te voet vanaf thuis tot het fort in Borsbeek ( 16km ), naar het fort van Wommelgem met omweg terug (17km) naar Erbrugge in Deurne.
Als besluit: blijf gezond, blijf wandelen.


Leon en Ria


Hallo Uiltjes,


Zondag 22 maart
Ik woon aan het molenbos in Grobbendonk en vandaar vertrekt mijn coronawandeling naar de Lovenhoek in Vorselaar. Er is daar een prachtig natuurpunt wandeling.
Je wandelt over bruggetjes, planken of stronken om met je voeten droog te blijven; er is een zwart water en een griezelig bos. Ook kom je langs weiden waar in de zomer schapen en Galloway koeien grazen. De storm van deze winter heeft wel enkele bomen ontworteld.
Het is een echte aanrader om eens tot de Lovenhoek te gaan.
Meer foto’s zijn te vinden op de Facebookpagina van de Ranstuilen -
gepost op zondag 22 maart










Zaterdag 12 april
Met de fiets naar Bouwel gereden tot aan de kerk want daar begint de “Bladerdabberwandeling”.
(Zo werden de inwoners van Bouwel vroeger genoemd).


De wandeling voert mij langs het kasteel en het schattig stationhuisje (beide zijn nog bewoond) en door het bos naar de molen en de grot van Maria.
Aan de Bouwelhoeve een lekkere ijsjesstop genomen (maar dan wel zonder te stoppen want dat mag niet in coronatijden). Vandaaruit gaat het verder naar het Philipspad waar een mooie vijver ligt; dan door naar de Kerkeheide, een mooi stukje natuur in Bouwel.
Dan wordt ik terug naar de kerk geloodst waar ik op mijn stalen ros klim om terug huiswaarts te rijden.
Meer foto’s gepost op zondag 12 april uiteraard ook op de Facebook pagina van de Ranstuilen





Zondag 13 april
Daar waar de Nete en de Aa samenvloeien begint mijn wandeling en staat de kasteelhoeve (den herberg van Bartel Van Riet) en waar de tijd bleef stille staan.


Ik wandel verder lang de Netedijk, langs de boerenbrug, door de weide en zo verder langs het “Engels kamp”. Van daaruit terug de Netedijk op richting Herentals.
Even afwijken van de dijk om een paar prachtige Natuurpunt-vennetjes te ontdekken.
Ik wandel terug via Hidrodoe naar Vorselaar.
Aan camping “de 7 geitjes” ontdek ik dat je er een ijsje kan kopen en daar zeg ik geen neen tegen.
Al likkende verder wandelend kom ik nog een mooi watertje tegen en een prachtige boeren knol die mij komt groeten.
Terug in Grobbendonk nog vlug een ommetje langs de gemeentelijke visvijver (dat is een afgetakt stuk van de Nete) om zo verder terug naar mijn KOT te stappen.


Foto’s gepost op zondag 13 april op de Facebookpagina van de Ranstuilen


Zaterdag 23 mei zal ik niet snel vergeten!


Ik was al heel vroeg wakker en voelde me als een kind dat op schoolreis
vertrekt. Ik was zo gelukkig!
Gepakt en gezakt: eten, drinken, regenbas (check) en vooral mijn
wandelschoenen niet vergeten; op naar Stoumont … een tripje van 1u40. We reden precies naar het buitenland. We zijn niet meer gewoon van zolang en zo ver te rijden.
Ik heb met mijn werk/wandel collega een lus gemaakt van 27km rond het
kasteel van Stoumont in de vallei van de Amblève. De hoogste klim was pittig
maar zalig om terug te mogen en kunnen
doen!
We hebben genoten van de stilte en de uitzichten. De gezellige kleine dorpjes met de prachtige vakwerkhuisjes. Het wandelen langs de Amblève i.p.v. de Nete. De holle wegen en de weidse velden
Vele koeien en stieren en kalfjes en ja ook oorlogsherinneringen. In la la Gleize en Stoumont is hard gevochten en zijn er vele onschuldige slachtoffers
gevallen. In ieder geval zal ik mijn eerste ‘echte’ wandeltripje in deze coronatijd niet snel vergeten!
Groeten
Goedele


Hallo ranstuilen,


Vandaag wandelroute uitgestippeld via knooppunten. Vertrek Oelegem (Vrieselhof) en zo richting Schilde en
terug; goed voor zo’n 18km. Echt de moeite daarom wil ik dit met jullie delen.

Volg deze nummers: 71-56-56-53-52-51-50-48-57-49-49-63-62-61- 02-54-55-56-71


Wel even vermelden dat er 2 bordjes ontbreken bij nr.49 (gewoon eerste baantje links afslaan) en dat zal je ook
merken op een gegeven moment bij nr.2 (dan ook eerste baantje links afslaan).
Veel wandel plezier!!


Liliane Van Camp (Boechout)


Nog een leuk Ardennen-verslag …


2020 een vreemd jaar. Volledig overgoten door Covid 19 sinds 13
maart. Iedereen heeft er mee te maken, zo ook wij wandelaars. Plots
kon het niet meer op de gekende manier, nl via de
wandelverenigingen, dus moesten we op zoek naar een andere
manier om te wandelen, want, bewegen werd wel heel sterk
aangeraden door onze politiekers en virologen.
We deden al verschillende wandelingen in onze eigen omgeving
(Brecht) op basis van de wandelknooppunten en ondertussen was
het bang afwachten wat het ging worden voor de verdere periodes.
Wij planden nl vakantie van 21/05 naar ons 2de verblijf in de omgeving van Bastogne.
Wij hadden veel geluk. Vanaf deze dag mocht het weer officieel en
dus wijle weg.


Eerst een grote opkuis van de tuin maar gezien het mooie weer was dat natuurlijk niet erg.
Maar, ook hier gaan we graag wandelen gezien de mooie omgeving en het feit dat we deze omgeving nog niet echt kennen.


We hadden wel al eens een wandeling gedaan die ons verbaasde door de mooie natuur en het feit dat we langs een kasteel kwamen. Deze moesten we dus zeker nog een keer doen en gezien de oproep om een verhaaltje te
schrijven bij je wandeling voor ons clubblad besloten we ook foto’s te nemen van het tochtje.


Via Strava bleek het een rondje te zijn van 8km met een
hoogteverschil van 121m en via Mister Google zochten we naar de
geschiedenis van het Kasteel dat we onderweg tegenkwamen.
Het domein van Rolley bestond in de middeleeuwen uit een kasteel,
een boerderij, een ijzersmederij en een molen, te midden van 296
hectaren landbouwgrond en bossen. Het kasteel dateert uit de 13e
eeuw, en in 1475 heeft Charles le Téméraire er overnacht. De
boerderij van het kasteel van Rolley is in 1791 gebouwd.
Vanaf 1940 heeft Rolley de tweede wereldoorlog meegemaakt. Op
2 maart 1940 is in de bossen het vliegtuig van de Belgische luitenant piloot Xavier Henrard neergestort. De eerste Belgische piloot neergeschoten door de bemanning van een Duitse Dornier die de neutraliteit van het Belgisch luchtruim schendde.


De meest memorabele historische gebeurtenis rond de site van
Rolley is de slag van de Ardennen in 1944. Bastogne was
omsingeld door Duitse troepen en werd verdedigd door regimenten
van de bekende ‘US Airborne Divisie 101’. Regiment 502 had het
kasteel als hoofdkwartier ingenomen, terwijl de boerderij van het
kasteel als veldhospitaal was ingericht. De paardenstallen dienden
als barakken voor de Amerikaanse soldaten. Vele gewonde
Amerikaanse en Duitse soldaten zijn in het veldhospitaal
geopereerd en verzorgd.


Generaal-majoor M. Taylor, commandant van de Airborne Divisie 101 heeft de nacht doorgebracht op het
kasteel op 28 december 1944, en brigade generaal A. Mc Auliffe is er gedecoreerd door generaal G. Patton op
30 januari 1945.


En zo blijkt de omgeving van ons 2de verblijf vol geschiedenis te zitten rond de slag om de Ardennnen, en, wie
weet volgen er in de toekomst nog wel wat verhaaltjes over de omgeving.


Patrick, Tania en onze honden Branco en Aika.


Eindelijk wat verder van huis …


Het klonk als muziek in mijn oren toen ik op zaterdag 2 mei, na een
veel te drukke werkdag, te horen kreeg dat we vanaf 4 mei een
kleine verplaatsing met de wagen mochten maken om te wandelen.
Hier lieten we geen gras over groeien. We toonden burgerzin en
verantwoordelijkheid en verplaatsten ons op zaterdag 9 mei amper
12km van onze woonplaats.
We vertrokken in Herenthout aan ’t Schipke voor een tochtje van
11km met een bewegwijzering van gele pijltjes. In niet-coronatijden
kan je ook in ’t Schipke vertrekken!!! Deze wandeling in hartje
Kempen voerde ons doorheen de landelijke vallei van de Grote
Nete. Bezienswaardigheden zoals Kruiskensberg en de Merode
Bossen zijn jullie zeker bekend (Ivas gebied).
Het vertrekpunt ’t Schipke aan de Nete is een restaurant in een omgeving van weelderige natuur. Hier viel echter
niet veel te beleven, jammer (lees: café was toe!!!). Rond 1900 combineerde ’t Schipke nog verscheidene
functies: die van herberg, boerderij en veer, een plaats waar men kon overvaren.


Dit schilderachtige plekje inspireerde al talloze kunstenaars; Regisseur Roland Verhavert maakte er in 1975 opnamen voor de film ‘Pallieter’ naar het boek van Felix Timmermans. Ook tv-ploegen kwamen hier geregeld filmen. Voor ‘Terloops’, ‘Lili en Marleen’ en voor nog veel meer. Het zal dus wel geen toeval zijn dat de omgeving van ’t Schipke ook de geliefde wandelplek was van voormalig omroepbaas Cas Goosen.
Allerlei kunstenaars, schilders en dichters voelen zich hier thuis. Of in de woorden van Jos Vandeloo: “De stilte is er hoorbaar en tegelijkertijd ook voelbaar. Hou het hoofd wat schuin en luister aandachtig naar het stille praten van het Netewater …





Even verderop bereikten we Kruiskensberg. Aan deze plek zijn heel wat verhalen verbonden. Het oudste dateert van omstreeks 1260 toen een herder zijn schapen hier weidde op de heuvel. De man was door zware koorts aangetast. Maar toen hij hier van het bronwater dronk, verdween de koorts. Het verhaal deed de ronde, en andere koortslijders volgden het voorbeeld van de herder en werden genezen. Vandaag staan hier een beschermde kapel, een ijzeren kruis, een kruisweg en vijf waterputjes, die de vroegere bron vervangen en die de 5 wonden van Christus symboliseren. Nog steeds kan je aan de kapel of aan de kruisweg veters, stukjes stof of haarlokken vinden. Ze zijn er geknoopt om ‘de koorts af te binden’.
Er doet over Kruiskensberg nog een ander verhaal de ronde. De kapel zou namelijk de plaats zijn waar je aan een lief kan geraken!!! Jongeren kwamen er bidden om een goede partner te vinden.


Achter de kapel ligt een domein met een heideven en daarrond een uitgestrekte vochtige heide, afgewisseld met droge zandruggen. Alles samen vormt het een heel mooi wandelbos. De wandeling Schipkespad leidt je tenslotte nog doorheen de Merode bossen.
Als je hier in de 18de eeuw rondliep, zou je vooral heide hebben gezien en onbegaanbare moerasgebieden. Rond 1800 werden er bossen aangeplant met hoofdzakelijk naaldbomen. Het dennenhout moest dienen als stuthout in de mijnbouw. De familie de Merode was meer dan 100 jaar eigenaar van dit gebied. Sinds 1992 zijn de Merode bossen eigendom van het Vlaams Gewest, en is het een prachtig wandelgebied.
In niet-coronatijden kan je hier verpozen in café ’t Prinsenhof. Dit is als vanouds een aangenaam volkscafé waar zorgeloos genieten centraal staat. Net als ’t Schipke heeft deze herberg een rijke geschiedenis. Volgens de legende heeft keizer Karel hier nog overnacht tijden een van zijn tochten. Het interieur van het Prinsenhof heeft wat van een oude jachthut.





Traject 61 – 60 – 4 – 99 – 8 – 12 – 13 – 6 – 42 – 41 – 11 – 10 – 80 – 79 – 96 – 86 – 87 – 88 – 89 – 94 – 93 – 98 – 61 (bij twijfel aan de knooppunten gewoon de gele pijlen volgen).


Een (zatte?) Christel